wtorek, 18 czerwca 2013

Rozdział 3

*Oczami Alex*
Po co ja w ogóle zgodziłam się z nim iść? Myślałam. Tego typu myśli dręczyły mnie przez około trzy minuty, aż skręciliśmy na jakieś podwórko. 
-Wow, jak tu pięknie. - wypowiedziałam, nie kontrolując tego.
Mike odwrócił się do mnie z uśmiechem.
-Wiem.
-Gdzie dokładnie idziemy? - korzystając z okazji, że już rozmawiamy postanowiłam dowiedzieć się co planuje zrobić.
-Zamknij oczy.
-Po co?
-Po postu je zamknij. - spostrzegłam, że Mike stoi przede mną i wpatruje mi w oczy. Automatycznie się zarumieniłam. Nie chciałam już patrzeć na jego rozbawioną twarz, tym, że tak na mnie działa.
-OK. A teraz zaufaj mi i chodź za mną.
-Dobra... - odparłam cicho.
Przeszliśmy jeszcze kilka kroków, wtedy nagle poczułam szarpnięcie w chwili kiedy ktoś wziął mnie na ręce i zaczął ze mną biec. Wystraszona otworzyłam szybko oczy. Zanim się zorientowałam co zamierza zrobić poczułam, że znaleźliśmy się w powietrzu... Wskakując do basenu wypełnionego czystą wodą. W obronie zaczęłam piszczeć i wtedy było już po fakcie. Wokół siebie miałam wodę.
-Kurwa. Co to miało być? - z wściekłością rozłożyłam ręce.
-Em... Zabawa? - zapytał ironicznie ze śmiechem.
-Nienawidzę Cię!
-Nie okłamuj sama siebie.
-Zamknij się. Jestem cała mokra. A jeszcze planowałam wrócić na imprezę. - w tej chwili wyszłam z wody i zaczęłam iść w stronę swojego domu.
-Zaczekaj.
Z nadzieją zatrzymałam się. Czekałam na przeprosiny. Wtedy Mike ciągnął dalej:
-Mogę Ci pożyczyć jakieś ciuchy ode mnie.
-A w nich wrócę na imprezę. Dobry pomysł.
-Nie musisz wracać. - przerwał zbliżając się do mnie ze słodkim uśmiechem - Możesz zostać u mnie.
Patrzyłam na niego z szeroko otwartymi oczami.
-Oj, wiem, że chcesz. - dokończył.
-Jesteś wstrętnym dupkiem. - z tymi słowami zniknęłam mu z oczu i poszłam do domu. Przez całą drogę wypominałam sobie, że zgodziłam się z nim pójść. Kiedy po około dwudziestu minutach dotarłam do swojego podjazdu, postanowiłam, że wejdę do domu dyskretnie i po cichu. Na moje szczęście każdy spał, więc wsunęłam się po schodach na górę i od razu położyłam pod ciepłą kołdrą.

Następnego dnia wstałam rano, żeby zdążyć do szkoły, ponieważ miałam na 8.00. Po umyciu i ubraniu zeszłam na dół, gdzie mama z moim młodszym bratem czekali już tylko na mnie, żeby wyjść z domu. Obydwoje patrzyli dziwnie. Szybko złapałam jeszcze bułkę ze śniadania i poszłam na zewnątrz.
-Jedziemy? - pierwsza się odezwałam.
-Czekaliśmy na Ciebie 10 minut. Pomyśl. - odpowiedział Matt.
Nie chciałam się z nim kłócić, więc w ciszy wsunęłam się do samochodu i czekałam, aż pozostali też to zrobią. Po pięciu minutach byłam pod szkołą. Kiedy szukałam w szafce książek do angielskiego podeszła do mnie Olivka.
-Do cholery, gdzie wczoraj zniknęłaś?
Wtedy przypomniało mi się, że nawet nie napisałam sms-a przyjaciółce, że wracam do domu. Niech to szklak. Myślałam Nie chciałam jej na razie mówić prawdy.
-Em... Jak poszłam po drinki chciałam zobaczyć która godzina. I zorientowałam się, że nie mam przy sobie telefonu. Od razu byłam wystraszona, że go zgubiłam, więc szybko wróciłam do domu sprawdzić czy może tam został. I kiedy tak faktycznie było do pokoju weszła mama. Było sporo po północy, więc myślała, że już śpię wykończona dniem. Nie chciałam, żeby dowiedziała się o imprezie. Dlatego dla zmyłki położyłam się w łóżku, ale po chwili zasnęłam. Przepraszam, ale zapomniałam napisać ci nawet głupiego sms-a, żebyś się nie martwiła. - wpatrywałam się na nią przegryzając lekko wargę.
-Mogłaś mi przecież powiedzieć o tym w knajpie.
-Wiem, ale jakoś tak wyszło... - wiedziałam, że planowała coś dodać, ale ubiegłam ją - Proszę, nie ciągnijmy już tego dłużej. Nie mam siły.
Zadzwonił dzwonek.
-Ok. Widzimy się na angielskim. - powiedziała Oliv i powędrowała w stronę schodów.
-No gdzie jest ta cholerna książka? - szepnęłam do siebie. Gdy już znalazłam poszłam szybko w stronę sali.

*Oczami Mike*
Kiedy wszedłem do szkoły od razu zadzwonił dzwonek. Pierwszą lekcją była historia, więc powoli zacząłem iść do klasy, kiedy nagle zobaczyłem w oddali Alex. Schowałem się za ścianą, a kiedy już była blisko mnie i wyszła zza rogu lekko przycisnąłem ją do ściany.
-No kto inny, jak nie ty. - z lekceważeniem odparła.

                                                                  ~ ~ ~
Przepraszam, że długo nie dodawałam rozdziału (jeśli ktoś czekał). Ale nie mogłam... :| Mam nadzieję, że ten Wam się spodoba. :)
Kolejny rozdział dodam za kilka dni, jeżeli będą jakieś komenty. :)
P.S. Dziękuję tym, którzy piszą miłe komentarze. Pozdrawiam. (:

1 komentarz:

  1. czekam na kolejną częsć!!


    jeśli blog Ci się spodoba zaobserwuje proszę<3
    proszę bardzo o klikniecie w baner po prawej stronie u samaje góry, jeśli poklikasz w ten baner napisz w komentarzu że to zrobilaś ale nie oszukując jak by co i się odwdzięczę:)
    http://weronikafashionphotography.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń